Login Form

Puzzel van de dag

Met hangende pootjes...
 
 

Vrijdag 14 februari verzamelen we ons in het Rode Kruisgebouw in Utrecht voor de uitwedstrijd tegen Moira. Bovenin Hoofdklasse A is het spannend, maar onderin ook. We staan onderaan met 1 matchpunt, Doorn-Driebergen en De Rode Loper hebben allebei 3 matchpunten, maar daar moeten we nog tegen spelen. Dus als we een puntje kunnen pakken tegen Moira, dan..... We treden aan met invaller Willem Lakeman omdat Nick in het buitenland zit. Het kan best weer een zware avond worden omdat onze tegenstanders gemiddeld 160 elo-punten meer hebben dan wij. Maar ach, we hebben grotere verschillen gehad.

Toch blijkt het voor een invaller moeilijk te zijn tegen deze kanonnen. Willem strijdt met zijn 1595 tegen Ernest de Vroome met 1937. Vanuit de opening wordt Willem verrast. Hij heeft een ongedekt zwart paard op c6, de witte loper hakt in op f7, waarna de witte dame met een schaakje op c4 het paard ophaalt. Pion achter, stelling open, koning kan niet meer rokeren. Het duurt niet lang en Willem moet zijn meerdere erkennen; 1-0 achter.
Dan is het even wachten op de volgende uitslag; ontwikkelingen kunnen nog alle kanten op gaan. Er wordt in ieder geval overal gevochten; geen remises deze avond! Zoals bij Freek. Heksenketelstelling waarbij zowel wit als zwart om het initiatief vechten en proberen aan te vallen. Freek heeft een zwart paard op g4 en eentje op e5, de loper loert vanaf g7 naar d4 en de dame staat op de a7-g1 diagonaal. Wit houdt het dicht, maar zorgt niet voor de juiste dekking van zijn stukken, waar Freek een paard kan ophalen en wint. Nette partij en mooie gelijkmaker: 1-1
Zelf doe ik het niet al te best deze avond. Rustige stelling met iets minder ruimte speel ik te ongeduldig en niet goed. Eigenlijk word ik kansloos zonder tegenspel van het bord geschoven: 2-1 achter. Maar daar is Vincent. Zijn loper op b5 loert naar de zwarte koning op e8. Een lastige penning waarvan de toeschouwers dachten dat Vincent 2 stukken voor een toren kon krijgen. Hij speelde het echter anders, en trok de partij (met een andere penning?) alsnog naar zich toe. Weer gelijk: 2-2.

Maar toen was het op met de koek. Henk had al vaker tegen Albertus ten Hertog gespeeld, en wilde niet de hoofdvariant van diens lievelingsopening volgen. Maar ja, hoofdvarianten zijn nu eenmaal hoofdvarianten omdat ze de beste manier zijn om die stelling te spelen (OK, met soms wat smaakverschillen). Henk offerde een pion voor aanvalsdruk. Niet echt ontwikkelingsvoorsprong want hoewel de zwarte koning in het midden bleef kwam Henk zelf ook niet tot de rokade. En het lukte helaas niet om er voordeel uit te halen. Wie weet kan de engine er thuis nog wat van maken. Albertus rukte zich langzaam los en toen was het gedaan: 3-2 achter. Het noodlot sloeg verder toe. Jan kwam OK uit de opening en bouwde rustig uit. Tegenstander in tijdnood. Toen ging er van alles mis. Terug willen slaan met een toren en dan je koning vastpakken helpt niet. Even later stond Jan een stuk achter en werd hij opgerold: 4-2 achter.

In theorie kan het dan nog gelijk worden, dus eens kijken wat er bij Joop en Johan gebeurde. Joop had een gesloten stelling met een beroerde ingesloten zwartveldige loper. Hij wilde aanvallen op de koningsvleugel en zette zijn torens op g8 en h8 neer. Helaas kon zijn tegenstander alles daar dichtschuiven en een pion buitmaken. Ondertussen is het later op de avond, en inderdaad de klok gaat zich roeren. Joop speelt al een tijdje op increment, maar doet dat goed. Ondertussen is alles op de damevleugel opengebroken en is een zwarte b-pion opgerukt naar b2. Maar ook wit liet zich niet onbetuigd en had vrijpionnen op f5 en g6. In die heksenketel werd het net even teveel en gaat Joop door z'n vlag: 5-2 achter. Johan heeft ondertussen een hele strijd geleverd. In een stelling met een robuust zwart centrum probeert hij met wit een koningsaanval op te zetten. Maar die komt niet uit de verf. Een vervelende zwarte pion op b4 en 2 sterke zwarte paarden die goede velden bestrijken en niet makkelijk zijn weg te jagen omdat ze elkaar dekken, maken het moeilijk. Zijn pionnenstructuur is opengebroken en zijn tegenstander weet een pion te winnen. In een tijdnoodfase met allebei een toren, 2 paarden en wat pionnen wordt zijn koning opgejaagd met mogelijke matnetten midden op het bord. Uiteindelijk wordt er afgeruild en resteert een paardeindspel met 2 tegen 0 pionnen. Dat was theoretisch misschien te houden, maar onder tijdsdruk ziet de wereld er anders uit. Eindstand 6-2 voor Moira.

Dus wordt het extra spannend in de wedstrijden tegen onze mede-degradatiekandidaten. Gewoon alles winnen en dan ......

 
Peter