Login Form

Puzzel van de dag

Enerverende bekerwedstrijd tegen Doorn-Driebergen
 
 

Donderdagavond, kwart over zeven.
 
Een gifgroene Ford Focus (bouwjaar 2001, red.) rijdt geen seconde te vroeg het parkeerterrein van “Café De Engel” op. Drie enthousiaste schaakvrienden begroeten de bestuurder en stappen in. Doel van de bijeenkomst: het winnen van een schaakwedstrijd tegen Doorn-Driebergen voor de bekercompetitie.
 
“Doorn-Driebergen, dat is toch de club waar we vorig jaar met 0,5 – 7,5 van hebben gewonnen?”
 
Vol goede moed en met een jaar extra schaakervaring op zak rijden de metgezellen het parkeerterrein af.
 
“Doorn-Driebergen, speelt dat eigenlijk in Doorn of in Driebergen?”
 
Eenieder blijft het antwoord schuldig en her en der verschijnen mobiele telefoons om ons op de plaats van bestemming te krijgen. Onderweg wordt gesproken over mooie partijen van afgelopen maandag. De theorie wordt verfijnd en bijgespijkerd. Na een korte omweg door het centrum van Driebergen (leuke stad!) arriveert het viertal op de Klaproos 2. De locatie komt ons bekend voor; de rode brandblusser is echter nergens te bekennen…
 
Op bord 1 speelde Gerard Rill zijn nieuwe favoriete opening: het Catalaans. Zijn tegenstander leek liever in het Nimzo-Indisch terecht te willen komen, maar Gerard pareerde het schaak van de loper op b4 met zijn eigen loper: Ld2.
 
Op mijn eigen bord zag ik tot mijn grote vreugde de Sveshnikov ontstaan. De Sveshnikov, eindelijk! Jarenlange overpeinzingen op de mooiste opening na 1.e4 worden weldegelijk beloond. Mijn tegenstander leek de theorie echter eveneens te kennen, maar brengt zijn paard te vroeg naar d5. Na slaan op d5 kan wit enkel met een pion terugslaan en staat f5 in het verschiet.
 
Links van mij kreeg Freek het Wolga-gambiet te verduren, de opening die de laatste weken opvallend vaak voor komt. Zowel Gerard Rill als ikzelf hadden deze met wit kunnen verslaan en tijdens de rit naar Driebergen was de laatste theorie doorgenomen. Freek speelde dan ook zeer snel zijn pluspion naar a4 en kon op die wijze de b-lijn sluiten met zijn paard.
 
Nick speelde een ogenschijnlijk rustige partij waar stukken links en rechts werden afgewikkeld. Zijn tegenstander was ons bekend van vorig jaar, toen Gerard Vernooij van hem had weten te winnen. Uiteindelijk bleven alleen de paarden en de pionnen over, wat in een spannend eindspel resulteerde. De opening was voor ons allen gunstig verlopen, nu moest er alleen nog gewonnen worden…
 
Na het slaan op b2 met de dame dacht ik een gezonde pluspion te bezitten. Mijn tegenstander wist deze materiaalzucht echter genadeloos af te straffen:
Gerard had inmiddels behoorlijk wat druk op de stelling van zijn tegenstander opgebouwd. Jammer genoeg leek zwart tevreden met het behalen van een remise, waardoor hij weigerde schot in de zaak te brengen door één van zijn pionnen op te spelen. Omdat Nick inmiddels wat overwicht begon te krijgen werd er besloten tot een remise, waardoor de stand tot 1,5 – 0,5 werd gebracht.
 
Na een zet die toch wel een blunder genoemd mag worden stond Freek ineens een kwaliteit achter. De pluspion die hij aan het gambiet had overgehouden was ook verdwenen. Een eindspel van loper tegen toren gaf ons allen de indruk dat remise als het hoogst haalbare moest worden gezien. Gelukkig wist Freek’s tegenstander telkens precies de verkeerde zet te vinden en moest hij uiteindelijk zelfs zijn nederlaag toegeven. Freek mocht met dit resultaat natuurlijk ook gefeliciteerd worden, want de stand was nu weer geheel gelijk: 1,5 – 1,5.
 
Terwijl de laatste partijen in de zaal reeds waren geëindigd, waren Nick en zijn tegenstander nog verwikkeld in een prachtig eindspel. Nick stond inmiddels weliswaar een pion achter, maar wist op de meest opzienbarende wijzen telkens de promotie van zijn tegenstander te voorkomen. Met 9 seconden op de klok begon het voor Nick behoorlijk nijpend te worden en toen ook de stelling meer en meer in zijn nadeel begon te werken, hield Nick het voor gezien. Er moet hier worden gezegd dat Nick telkens een bittere strijd levert en vecht tot het einde. Helaas werd de eindstand hiermee beslist in ons nadeel en konden we onze tegenstanders feliciteren met de overwinning.
 
Doorn-Driebergen – Houten: 2,5 – 1,5.
 
Enkele leerpuntjes voor de toekomst:
 
-          Een tegenstander die voor remise gaat is moeilijk te verslaan
-          Slaan met de dame op b2/b7 is nooit goed, zelfs niet als het goed is
-          Het Wolga-gambiet is en blijft een discutabele opening
-          Vechten tot het bittere einde levert mooi spel en soms zelfs winst op
-          Doorn-Driebergen speelt in Driebergen
 
Rik “Ik ga pas roken als ik een goede zet gedaan heb” Vos