Vrijdag 23 januari, uit tegen Moira 2. Een club met sterke jeugdafdeling, en we verwachtten dan ook 4 jeugdige toppers op de eerste vier borden. Dat pakte anders uit, met dank aan Tata Steel 😊. Wij waren echter ook niet op volle oorlogssterkte: we hadden maar liefst 3 invallers: Pieter als betrouwbare kracht, Sven als aanstormend talent, en last-minute nog Thomas die het viertal voor het achttal verruilde.
Peter trof op bord 1 wel een jeugdspeler boven de 2100, met als mooie naam Ralf Sterk. Die koos een lichtelijk dubieuze opening, en Peter kreeg uiteindelijk een mooie drukstelling (zie diagram) waarin wit de d-lijn beheerst, en de zwart loper vooral tegen zijn eigen pionnen staat aan te kijken. Maar het was niet zo eenvoudig er doorheen te komen, een remiseaanbod met weinig tijd op de klok werd daarom aangenomen.
Â
Op bord 2 kreeg Johan na een scherpe opening een goede stelling met 2 half-open lijnen tegen de witte koningsstelling. Uit tal van opties koos hij een paar keer net verkeerd zodat wit steeds de goede verdediging vond. Onder druk van de klok wikkelde Johan af naar een eindspel met een pion meer, maar dat was niet te winnen. Remise dus.
Vincent schoof door grote aantal invallers door naar bord 3, en dan krijg je sterkere tegenstanders: ervaren rot Edwin Tol met rating van bijna 2000. Vincent vocht dapper, kwam minder te staan, wederzijdse tijdnood met complexe stelling, maar zijn tegenstander had meer controle, meer materiaal, en hoeld het hoofd koel.
Luuk had op bord 4 een minder sterke tegenstander, maar kwam er niet doorheen: remise.
Op bord 5 Thomas met een heel verdienstelijke remise.
Op bord 6 zat Joop met zwart tegen 100 elo punten meer te kijken. En dat hield hij niet droog.
Â
Pieter kreeg met wit een aangenomen damegambiet op het zevende bord. Na zwarts twaalfde zet 12 ... Da5 ontstond de volgende stelling:
Wit staat erg goed en 13. Lf4 ligt voor de hand. Deze zet zag ik ook, maar vond 13 ... b5 gevolgd door b4 door zwart er gevaarlijk uitzien en koos voor het zwakke 13. Lb3 om de weg vrij te maken voor Pc4. Echter, op 13. Lf4, b5 volgt heel sterk 14. dxc6! Het cruciale moment was op zet 17 ... Lf6:
Om het hoofd boven water te houden heeft zwart een stuk geofferd en twee centrumpionnen ervoor teruggekregen. Inmiddels waren wit en zwart in tijdnood, en besloot ik de stelling te versimpelen door een stuk terug te offeren op f7 met 18. Pxf7 voor drie pionnen. Ik dacht een pion voorsprong te houden, maar dit was ook niet het geval. Winnend was 18. Pxc6 met 19. Tac1 na waarna pion a7 of c6 onhoudbaar is. Na 18. Pxf7 was de stelling volkomen in evenwicht met remise als resultaat.
Tenslotte maakte Sven op bord 8 zijn debuut. Hij werd compleet in verwarring gebracht door zijn tegenstander die in het begin heel lang nadacht en maar geen zet deed. Sven nam in de opening een witte pion met …dxc4. Wit speelde even later b3, en Sven sloeg niet door maar verdedigde met …La6 en liet wit met bxc4 zijn pion terugpakken. Toen keek hij tegen een breed wit centrum aan c4-d4-e4. Hij moest toen beetje aan de noodrem trekken om opmars van dat centrum te voorkomen wat hem de das om deed.
Eindstand: 5,5 – 2,5 verlies. Laten we als een leerzame ervaring beschouwen, en door naar de volgende!Â
Â