We zijn dit jaar zeer succesvol in de beker competitie: een knock-out systeem met vier tegen vier spelers. We hebben de halve finale bereikt, en mochten aantreden tegen het sterke Woerden (waartegen we met het achttal 7,5 – 0,5 verloren).
Peter speelde op bord 1 en was er met zijn dame vroeg op uitgetrokken. In onderstaande stelling hebben beide spelers zojuist kort gerokeerd, en hier speelde ik het frivole 12.g4. Niet zo handig om je eigen koningsstelling open te gooien, maar vooral kortzichtigheid, ik dacht dat ik hierna Dg3 kon spelen en Lxh6 onvermijdelijk was. Toen ik rondliep terwijl mijn tegenstander nadacht, dacht ik ineens: oei, …f6. En inderdaad, de dame staat kwetsbaar ten opzichte van de toren op f8, en het paard heeft veld f7 gekregen. Er volgde 13. exf6 Txf6 14.Dg3 Pxg4! (ik had alleen gekeken naar …Tg6 met de dreiging om op g4 te slaan, maar het kan ook meteen) 15.Lg5! Tg6 16.h4 h5 en hier voelde ik me alweer wat blijer. Het lukte vervolgens om die toren op g6 in te sluiten (Pc3-e2-f4) en ik kwam beter uit de verwikkelingen. Maar gezien de stand op de klok koos ik voor vereenvoudiging in plaats van doorpakken, en dat bleek niet voldoende.
Johan kreeg op bord 2 met zwart een hem onbekende openingsvariant tegen waarbij wit snel een koningsaanval op wilde zetten. Gelukkig kon ik de stelling dichtschuiven zodat wit weinig stukken meer bij de aanval kon betrekken. Maar wit offerde ineens een loper om de stelling weer op te krijgen. Johan kon alle dreigingen pareren, maar kon zich verder lastig ontworstelen. Zijn koning wandelde ondertussen naar het veld b8 nadat hij eerst kort gerokeerd had. Ondertussen begon wit wel serieuze druk op te bouwen en besloot ik in tegenaanval te gaan. In de volgende stelling besloot ik in tijdnood van beide spelers vol de winst te gaan en speelde 34 … Tf7. Wit miste de mogelijkheid om met Pe4 na een remise-eindspel uit te wijken en speelde 35 Df6. Na Ta6, 36 Dc2 Tb8 37 Kc1 Da3 38 Kd2 La4 verloor wit groot materiaal en won zwart snel.
Freek speelde op bord 3 een geheimzinnige partij. Hij verloor een kwaliteit maar had wel het loperpaar. In tijdnood kreeg hij een stuk cadeau.
Luuk kwam op bord 4 met zwart in de Averbakh-variant van het Konings-Indisch terecht (5.Le2 & 6.Lg5 van wit). Ik haalde hier verschillende varianten door elkaar, waardoor wit veel ruimte kreeg. Uiteindelijk zorgde dit ruimtegebrek ervoor dat ik een zwakke zet deed die na een voortzetting een pion verloor, en daarmee de partij.
Voor de oplettende lezer is het helder: spanning volop en een stand van 2 – 2 op de borden. En dan moet er gevluggerd worden! Als dat ook 2 -2 wordt, dan valt het laatste bord van de reguliere speeltijd af, en zou Houten dus winnen!
Helaas was de energie er bij ons helemaal uit gingen we bij het vluggeren met 4 – 0 onderuit.
Desondanks een hele goed prestatie en volgens de eerste keer dat we de halve finale hebben gehaald. Het is knock-out, en soms moet je geluk hebben, maar dit smaakt wel naar meer!
Peter